Alimenty od osoby nie posiadającej pracy

W myśl przepisu art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego do alimentacji. Sąd na podstawie zebranych dowodów dokonał oceny tych potrzeb oraz Pana możliwości finansowych i ustalił kwotę należnych alimentów.

Przy ustalaniu obowiązku alimentacyjnego, nawet gdy jest Pan całkowicie bez pracy, sąd mógł zasądzić alimenty w tej wysokości. Wynika to m. in. z orzeczenia Sądu Najwyższego - Możliwości zarobkowe zobowiązanego nie mogą być zawsze utożsamiane z wysokością faktycznie osiąganych dochodów. W przypadkach uzasadnionych możliwości zarobkowe obejmują także zarobki, które zobowiązany jest w stanie uzyskać, lecz nie osiąga ich z przyczyn nie zasługujących na usprawiedliwienie (np. ponosi straty z tytułu działalności gospodarczej nadmiernie inwestując pieniądze, albo osoba zobowiązana nie wykonuje wyuczonego i dobrze wynagradzanego zawodu, pracuje w niepełnym wymiarze godzin, bądź też pracuje dorywczo) - podstawa prawna uchwała pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej z dnia 16 grudnia 1987 r., sygn. akt III CZP 91/86, OSNICAPUS 1988/4/42.

Żądając obniżenia alimentów, może Pan się powołać, że sad orzekając obowiązek alimentacyjny nie wziął pod uwagę Pańskim możliwości finansowych. Powinien Pan wskazać na fakt braku zatrudnienia oraz przyczyny tego braku, a także ewentualne wynagrodzenie jakie jest Pan w stanie osiągnąć pracując. Oczywiście powinien Pan wskazać na odpowiednie dokumenty potwierdzające te fakty.

W celu ustalaniu prawidłowej wysokości alimentów strony procesu powinny dostarczać sądowi dowody na poparcie swych twierdzeń. Dowody powinny być w miarę możliwości załączane przy składaniu pozwu. Dowody strony mogą składać także w trakcie procesu. Dowodami takimi mogą być rachunki dokumentujące wszelkie wydatki, obciążenia kredytami i pożyczkami, zaświadczenia o zarobkach, dokumenty zaświadczające o posiadanym majątku, dyplomy ukończenia szkół, rozliczenia podatkowe, zaświadczenia o kontynuowaniu nauki, zaświadczenia o stanie zdrowia itd. W przypadku braku dokumentów można korzystać z zeznań świadków.

Gdyby sąd nie przyjął tych argumentów, może Pan w każdej chwili złożyć pozew o obniżenie alimentów. W doktrynie prawa, przyjmuje się, iż uzasadnione jest obniżenie wysokości orzeczonych alimentów w przypadku:

• gdy pogorszyła się sytuacja majątkowa zobowiązanego np. z powodu ciężkiej choroby stracił pracę, która była jedynym źródłem dochodu, itp.
• gdy zmniejszyły się (usprawiedliwione) potrzeby uprawnionego np. dziecko uzyskało źródło dochodu w postaci stypendium socjalnego, które częściowo zaspokaja jego potrzeby,
• gdy zobowiązanemu do płacenia alimentów przybyła nowa osoba uprawniona względem niego do alimentacji, np. urodziło mu się dziecko lub o alimenty wystąpili rodzice.

Wyjątkowo zmianę taką może uzasadniać także całkowita utrata przez zobowiązanego możliwości uzyskania jakichkolwiek dochodów np. na skutek ciężkiego kalectwa powodującego całkowitą niezdolność do pracy. Nadmienić należy, że w przypadku egzekucji alimentów na drodze sądowej komornik może zająć na poczet alimentów do trzech piątych wynagrodzenia (pozostała część wynagrodzenia nie podlega zajęciu).

Porady prawne
Internetowa Kancelaria Prawna
www.SerwisPrawa.pl