Obalenie domniemania ojcostwa

Na tą chwilę z punktu widzenia prawnego ojcem dziecka jest Pan. Wynika to wprost z domniemania prawnego określonego w art. 62 § 1 Krio (Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), zgodnie z którym, jeżeli dziecko urodziło się w czasie trwania małżeństwa domniemywa się, że pochodzi ono od męża matki. Domniemanie powyższe może być obalone tylko na skutek powództwa o zaprzeczenie ojcostwa.

Gdyby zatem faktyczny ojciec zechciał obalić powyższe domniemanie musiałby skierować powództwo do sądu i udowodnić np. poprzez badania DNA, że jest ojcem dziecka. Wówczas oprócz uprawnień jakie by mu niewątpliwie przysługiwały w związku z ojcostwem (kontakty z dzieckiem, współdecydowanie o jego wychowaniu), ciążyłyby na nim obowiązki alimentacyjne. Matka dziecka mogłaby po ustaleniu, że ojcem dziecka nie jest jej mąż, zażądać od faktycznego ojca dziecka alimentów w kwocie, która uzasadnia niezbędne potrzeby dziecka a także możliwości finansowe zobowiązanego. Ponadto ojciec nie będący mężem matki obowiązany jest przyczynić się w rozmiarze odpowiadającym okolicznościom do pokrycia wydatków związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu. Z ważnych powodów matka może żądać udziału ojca w kosztach swego utrzymania przez czas dłuższy niż trzy miesiące. Jeżeli wskutek ciąży lub porodu matka poniosła inne konieczne wydatki albo szczególne straty majątkowe, może ona żądać, ażeby ojciec pokrył odpowiednią część tych wydatków lub strat.

Na koniec można dodać, że jeżeli kontakty tego mężczyzny naruszają Państwa prawa, np. mir domowy (jeżeli ma miejsce nachodzenie) lub występują groźby karalne, to wówczas istnieje możliwość zawiadomienia odpowiednich organów ścigania (prokuratura, policja). Przestępstwo miru domowego określone zostało w art. 193 Kk (Kodeksu karnego), zgodnie z którym, kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Natomiast groźby karalne określone są w art. 190 § 1 Kk - kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Porady prawne / Pomoc prawna
Internetowa Kancelaria Prawna
www.SerwisPrawa.pl