Kontynuowanie nauki a obowiązek alimentacyjny rodziców względem pełnoletniego dziecka

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 k.r.o. (kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepisy nie określają końca obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka. Przyjmuje się jednak, że obowiązek ten co do zasady ustaje z chwilą ukończenia przez dziecko pełnoletniości, chyba że dziecko nadal pobiera naukę, wówczas zasadnym jest dalsze trwanie obowiązku alimentacyjnego.

 

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.09.2001 roku sygn. akt III SA 974/00 stwierdził, że wygaśnięcie obowiązku dostarczania środków utrzymania następuje dopiero gdy dziecko zostaje należycie przygotowane do samodzielnej egzystencji, co w szczególności w dzisiejszych czasach oznacza uzyskanie odpowiedniego do możliwości dziecka wykształcenia.

Wiek dziecka nie przesądza zatem o istnieniu bądź nieistnieniu obowiązku alimentacyjnego, lecz możliwości dziecka do samodzielnego utrzymania się, dochody z jego majątku, a także niedostatek. Żaden przepis nie przesądza o tym w jakiej szkole dziecko pobierające naukę (szkoła średnia lub wyższa, dzienna lub wieczorowa) winno ją kontynuować aby obowiązek alimentacyjny trwał nadal. Wszystko zawsze zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10.12.1998 roku sygn. akt I CKN 1104/98, jeżeli dorosłe dziecko ma wyuczony zawód i możliwość pracy oraz chce dalej kontynuować naukę, rodzice obowiązani są łożyć na jego utrzymanie w miarę swoich materialnych możliwości.

 

Reasumując, jeżeli w opisanym stanie faktycznym alimenty są orzeczone prawomocnym wyrokiem sądu ten z rodziców, który zobowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych winien wywiązywać się z nich do czasu, gdy obowiązek ten nie zostanie prawomocnie uchylony. Uchylenie wyroku orzekającego alimenty może nastąpić przez zobowiązanego na podstawie art. 144¹ k.r.o. W myśl tego przepisu, zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie dotyczy to obowiązku rodziców względem ich małoletniego dziecka. Sąd w postępowaniu o uchylenie obowiązku alimentacyjnego oceni, czy zachodzą dalsze okoliczności do ustalenia trwania obowiązku alimentacyjnego.