Przedawnienie roszczeń

Przedawnienie roszczeń polega na tym, że po upływie określonego prawem czasu dłużnik, może odmówić zapłaty. Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani wydłużane w umowie. Zgodnie z ogólną zasadą kodeksu cywilnego roszczenia ulegają przedawnieniu z upływem lat 10, a jeżeli są to roszczenia o świadczenia okresowe lub związane z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata – art. 118 kc.

Przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej zasady jest w tym przypadku art. 731 KC zgodnie z którym, roszczenia z tytułu prowadzenia rachunku bankowego przedawniają się z upływem dwóch lat.

Podstawową instytucją, która pozwala zapobiec przedawnianiu się roszczeń jest tzw. przerwanie biegu przedawnienia. Następuje ono:

1. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Do takich czynności zalicza się m.in. wytoczenie powództwa, wniesienie powództwa wzajemnego, zawezwanie do próby ugodowej oraz powołanie się na zarzut potrącenia;
2. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje,
3. przez wszczęcie mediacji. Skutkiem przerwania biegu przedawnienia jest to, że termin przedawnienia zaczyna biec na nowo. W wielu wypadkach ponowny bieg terminu nie zaczyna się natychmiast, gdyż w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.

Reasumując, jeżeli nie zaistniały okoliczności mające wpływ na przerwanie biegu przedawnienia, po okresie rozwiązania rachunku bankowego roszczenia te po dwóch latach stały się przedawnione. Zarzut przedawnienia jest uprawnieniem dłużnika, tzn. że dłużnik musi się powołać na niego, odmawiając spełnienia świadczenia. Dłużnik także pomimo przedawnienia roszczenie może je spełnić, natomiast roszczenia tego nie można dochodzić na drodze sądowej. Na zarzut przedawnienia roszczenia można się powołać w stosunku do wierzyciela, który żąda spełnienia świadczenia.
Należy jednak pamiętać, że nawet w przypadku gdy roszczenie stanie się przedawnione, jeżeli dłużnik uzna roszczenie (np. poprzez ugodę, prośbę o odroczenie spłaty, itp.) bieg przedawnienia ulega przerwaniu i biegnie na nowo.

Porady prawne
Internetowa Kancelaria Prawna
www.SerwisPrawa.pl