Zobowiązani do alimentów w dalszej kolejności

Zgodnie z art. 129 § 1 k.r.o. (kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), obowiązek alimentacyjny obciąża zstępnych przed wstępnymi, a wstępnych przed rodzeństwem; jeżeli jest kilku zstępnych lub wstępnych - obciąża bliższych stopniem przed dalszymi. Obowiązek alimentacyjny zobowiązanego w dalszej kolejności powstaje dopiero wtedy, gdy nie ma osoby zobowiązanej w bliższej kolejności albo gdy osoba ta nie jest w stanie uczynić zadość swemu obowiązkowi lub gdy uzyskanie od niej na czas potrzebnych uprawnionemu środków utrzymania jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami.

Z powyższych przepisów wynika, że w pierwszej kolejności zobowiązanym do alimentacji jest ojciec dziecka i to co do zasady, on winien w pierwszej kolejności zostać pozwany o świadczenia alimentacyjne. Co prawda kodeks rodzinny nie mówi wprost, że nie można bez pozywania ojca dziecka wnosić powództwa o alimenty wobec zobowiązanych do alimentacji w dalszej kolejności, nie mniej jednak należałoby wówczas wskazać bezspornie, że zobowiązany do alimentów ojciec dziecka nie jest w stanie uczynić zadość obowiązkowi alimentacyjnemu.

 

Naszym zdaniem należałoby mimo wszystko skierować pozew przeciwko ojcu dziecka. Dopiero po wszczęciu egzekucji oraz jej umorzeniu przez komornika, osoba uprawiona do alimentów winna w pierwszej kolejności złożyć wniosek o wypłatę alimentów z funduszu alimentacyjnego, a następnie zażądać wyrównania alimentów od zobowiązanych w dalszej kolejności (dziadków). Okoliczność, iż małoletni powód pobiera świadczenia z funduszu alimentacyjnego wobec niemożliwości wyegzekwowania alimentów zasądzonych od ojca, nie stoi w zasadzie na przeszkodzie do dochodzenia uzupełniających alimentów od dziadków na podstawie art. 132 k.r.o., jeżeli usprawiedliwione potrzeby małoletniego nie są w całości zaspokojone. Zasądzenie jednak alimentów od dziadków powinno nastąpić w takiej wysokości, aby małoletni nie został pozbawiony świadczeń z funduszu alimentacyjnego.