Wysokość podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług w kraju trzecim

Istotne w przypadku podlegania podatkowi od towarów i usług jest uznanie czy w opisanym przypadku mamy do czynienia z usługą czy dostarczaniem towarów. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej. Ustawa określa także za rozporządzeniem 1777/2005 jak rozumieć usługę elektroniczną - za usługi elektroniczne uznaje się usługi świadczone za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej, których świadczenie z natury zależne jest od technologii informatycznej i z reguły usługi te są zautomatyzowane, wymagają niewielkiej interwencji człowieka oraz niemożliwe jest ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej; w szczególności usługami elektronicznymi są:

Należy także określić miejsce usług elektronicznych. Zgodnie z art. 28k ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia usług elektronicznych świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu na terytorium Wspólnoty, przez podatnika, który posiada siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub stałe miejsce prowadzenia działalności, z którego świadczy te usługi, poza terytorium Wspólnoty, a w przypadku braku takiej siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, posiada zwykłe miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zwykłego pobytu poza terytorium Wspólnoty, jest miejsce, gdzie podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu. Podobne stanowisko zajął Pierwszy Urząd Skarbowy w Lublinie, w sprawie sygn. akt D6/443-15/2005, który stwierdził, że miejscem świadczenia usług polegających na sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty lub państwa trzeciego jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Mając zatem na uwadze zakres stosowania ustawy, w zakresie świadczenia usług elektronicznych poza krajami UE, usługa taka nie podlega podatkowi od towarów i usług w Polsce. Może ona natomiast podlegać odpowiednim zobowiązaniom podatkowym w kraju miejsca świadczenia usługi.

 

Podatnik podatku od towarów i usług świadcząc usługi elektroniczne, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego lub terytorium państwa trzeciego ma obowiązek wystawić fakturę zawierającą dane określone w § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.05.2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Fakturę wystawia się, co najmniej w dwóch egzemplarzach, z czego oryginał otrzymuje nabywca a kopię zatrzymuje sprzedawca i należy ją przechowywać doz czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Obowiązujące przepisy nie nakładają na podatnika obowiązku wystawienia faktury w dwóch wersjach językowych. Powyższe nie oznacza jednak, że podatnik nie może wystawić faktury w języku nabywcy - kontrahenta zagranicznego.

 

www.SerwisPrawa.pl