Podatek od dochodów zagranicznych

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik rozlicza się z fiskusem zgodnie z miejscem swojego zamieszkania (czyli tam, gdzie mieszka, a nie tam, gdzie zarabia). Decydujące dla celów podatkowych jest zatem miejsce zamieszkania podatnika (jego aktywności życiowej). Jeśli jednak podatnik ma status rezydenta w Wielkiej Brytanii i przeniosła swoje centrum interesów życiowych na wyspy, z uzyskanych dochodów nie będzie musiała już rozliczać się w Polsce (przy założeniu, że nie uzyskała w danym roku podatkowym żadnego dochodu w Polsce). Natomiast polscy rezydenci podatkowi (osoby mające co do zasady miejsce zamieszkania w Polsce) są zobowiązani rozliczać się i co do zasady płacić podatek zasadniczo zarówno od dochodów osiąganych na terytorium Polski jak i poza nim (zasada nieograniczonego obowiązku podatkowego).

 

Nie mniej jednak Polska podpisała jednak wiele konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, w tym także z Królestwem Wielkiej Brytanii. Zgodnie z Konwencją zawartą pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisaną w Londynie dnia 20 lipca 2006 roku, dochód może być opodatkowany tylko w tym państwie w którym dana osoba pracowała.

Zgodnie z Konwencją, osobą mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

 

Zgodnie z art. 14 ust. 2 konwencji, wynagrodzenie jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i

b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.

 

Reasumując, jeżeli mąż pracuje i mieszka w Wielkiej Brytanii to nie musi się rozliczać w Polsce. Jeżeli jednak pracuje w Wielkiej Brytanii ale w Polsce ma miejsce stałego pobytu, to winien rozliczyć się w Polsce na zasadach ogólnych, tj. złożyć deklarację podatkową w terminie do 30 kwietnia następnego roku po zakończeniu roku podatkowego. Właściwym formularzem do rozliczenia jest druk PIT-36 z załącznikiem PIT/ZG. Dochód angielski trzeba przeliczyć na złotówki i zsumować z polskim. Od kwoty dochodu w Polsce i Wielkiej Brytanii obliczyć trzeba należny podatek (minus koszty uzyskania przychodu) z odpowiednią stawką podatkową i ewentualnie odliczy podatek zapłacony za granicą.

 

Porady prawne

www.SerwisPrawa.pl