Świadczenie urlopowe z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 roku o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo z art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Regulamin zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jako akt oparty na ustawie, stanowi źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 Kodeksu pracy, to znaczy akt o charakterze normatywnym, ustanawiający prawa i obowiązki, które mogą być egzekwowane przez uprawnione podmioty. Regulamin może precyzować sposób realizacji niektórych ogólnych kompetencji, np. w zakresie planowania wydatków. Skoro strony uchwalające regulamin przewidziały w nim utworzenie "preliminarza wpływów i wydatków", to taki preliminarz ma tę sama moc prawną co regulamin. Przekazanie regulaminem ustalania treści preliminarza pracodawcy po konsultacji z zakładowymi organizacjami związkowymi nie narusza przepisów ustawy[1].

 

Jak wynika z przepisów ustawy, wysokość świadczenia urlopowego, nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego określonego w przepisach, odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika. Świadczenie urlopowe, wypłaca pracodawca raz w roku każdemu pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Wypłata świadczenia urlopowego następuje nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego. Świadczenie urlopowe, nie podlega składce na ubezpieczenie społeczne pracowników.

 

W opisanym stanie faktycznym jeżeli został złożony wniosek o przyznanie świadczenia urlopowego z ZFŚS zgodnie z obowiązującym u danego pracodawcy regulaminem, to winien on zostać rozpatrzony zgodnie z przepisami tego regulaminu, który musi być zgodny z przepisami ustawowymi. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20.08.2001 roku sygn. akt I PKN 579/00, który stwierdził, że pracodawca administrujący środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie może ich wydatkować niezgodnie z regulaminem zakładowej działalności socjalnej, którego postanowienia nie mogą być sprzeczne z zasadą przyznawania świadczeń według kryterium socjalnego, to jest uzależniającego przyznawanie ulgowych usług i świadczeń wyłącznie od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu.

Naszym zdaniem (bez zaznajomienia się z całym stanem faktycznym), jeżeli wniosek o wypłatę świadczenia urlopowego został złożony jeszcze przed zmianą regulaminu ZFŚS, to przy rozpatrywaniu wniosku komisja winna posługiwać się aktualnie obowiązującym regulaminem, a więc w brzmieniu sprzed zmiany. Późniejsza zmiana regulaminu nie powinna wpływać negatywnie na uzyskane już przez pracownika uprawnienie do świadczenia urlopowego.

 

Jarosław Olejarz

www.SerwisPrawa.pl

---