Wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony musi zawierać przyczynę wypowiedzenia

W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nie określony powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie. Brak precyzyjnego, zrozumiałego i odpowiadającego prawu wskazania pracownikowi przyczyny wypowiedzenia, stanowi wadę dokonanego mu wypowiedzenia i prowadzi do usprawiedliwionego wniosku, że taka czynność pracodawcy narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę. Należy jednak zaznaczyć, że każda jednostronna deklaracja pracodawcy o ustaniu stosunku pracy, dokonana nawet z naruszeniem prawa, prowadzi do ustania stosunku pracy w terminie wskazanym przez pracodawcę, bo wszelkie jego czynności, nawet bezprawne, zmierzające do rozwiązania stosunku pracy są skuteczne i mogą być podważone wyłącznie w drodze odpowiedniego powództwa[1].

 

Jak wyżej wskazano przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę winna być określona precyzyjnie. Przepisy prawa pracy nie zawierają katalogu przyczyn rozwiązania stosunku pracy zawartego na czas nieokreślony, jednakże rozwiązanie takiej umowy winno być uzasadnione obiektywnie. W przypadku podania przyczyny wypowiedzenia takiej umowy w postaci dezorganizacji pracy, z powodu częstej absencji chorobowej, wydaję się, iż brak jest takiego uzasadnienia. W przypadku absencji chorobowej pracodawca ma możliwość rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 53 § 1 pkt. 1 k.p. jeżeli są spełnione określone warunki. Zgodnie z tym przepisem pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, albo dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. W takim przypadku rozwiązanie umowy o pracę następuje z winy pracownika. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.

 

Jeżeli nie zachodzą powyższe przesłanki, można także rozwiązać umowę o pracę w związku z przyczynami nie dotyczącymi pracowników, likwidując stanowisko pracy. Wypowiedzenie z tego powodu nie musi zbiegać się w czasie z chwilą faktycznego przeprowadzenia likwidacji stanowiska pracy. Dlatego istnienie stanowiska pracy w dniu wypowiedzenia umowy o pracę nie jest równoznaczne z brakiem rzeczywistej przyczyny, o ile w okresie wypowiedzenia lub w późniejszym, nieodległym czasie stanowisko to zostaje faktycznie zlikwidowane w związku z tymi zmianami[2].Likwidacja musi być zatem faktyczna a nie pozorna.Z pozorną likwidacją stanowiska pracy, która nie uzasadnia wypowiedzenia lub wypowiedzenia zmieniającego, mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy jest ono wprawdzie likwidowane, ale w jego miejsce jest tworzone inne stanowisko pracy, które w istotnych elementach nie różni się od zlikwidowanego. W związku z likwidacją stanowiska pracy i wypowiedzeniem umowy z przyczyn nie dotyczących pracownika, będą mu przysługiwać uprawnienia wynikające zustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, tj. odprawa pieniężna uzależniona od okresu zatrudnienia. Odprawa pieniężna przysługuje w wysokości:

W przypadku naruszenia przez pracodawcę warunków wypowiadania umów, zgodnie z art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 k.p., przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Ponadto pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie więcej niż za 1 miesiąc.

 

Jarosław Olejarz

www.SerwisPrawa.pl

---

[2]Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13.10.1999 roku sygn. akt I PKN 290/99