Roszczenie wobec gminy za opóźnienie w zbyciu nieruchomości

Zasady gospodarowania mieniem gminnym a także zasady zbywania nieruchomości przez gminę regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z przepisami Rada Gminy podejmuje uchwałę o zasadach zbywania nieruchomości. Prezydent miasta jako organ wykonawczy zobowiązany jest podjętą przez Radę Gminy uchwałą. Większość uchwał w tym zakresie nie zobowiązuje jednakże Prezydenta do dokonania zbycia określonej nieruchomości za określoną kwotę oraz w określonym czasie. Uchwały te jedynie umożliwiają przeznaczenie określonej nieruchomości na sprzedaż. Art. 36 ustawy o gospodarce nieruchomościami przewiduję odpowiedzialność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w przypadkach naruszenia przepisów przez właściwy organ albo ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. Przepis ten jednak ma ograniczony charakter i odnosi się do nieruchomości, o których mowa w art. 57 ust. 1, oraz do nieruchomości ujętych w ewidencji, o której mowa w art. 60a ust. 2 pkt. 1, przepisów art. 34 ust. 1-5 i 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami (m. in. przepisy dotyczące pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości). W takim przypadku Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego ponoszą jednakże odpowiedzialność na zasadach ogólnych.

 

Ogólne zasady odszkodowawcze określają przepisy kodeksu cywilnego. Dyspozycja art. 415 k.c. (kodeksu cywilnego) tworzy regułę ogólną w reżimie odpowiedzialności deliktowej i za podstawową zasadę odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym przyjmuje winę. Zgodnie z treścią art. 415 k.c. kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Prawu polskiemu nie jest znana odpowiedzialność absolutna, występująca już za sam skutek w postaci szkody, a zatem co do zasady bez możliwości wskazania na okoliczności zwalniające od obowiązku naprawienia szkody. Aby móc żądać naprawienia szkody konieczne jest jej nie tylko wykazanie, ale wykazanie winy sprawcy szkody oraz związku przyczynowo - skutkowego łączącego powstanie szkody z działaniem lub zaniechaniem osoby, która ja wyrządziła. Wykazanie tych okoliczności w postępowaniu sądowym ciążyć będzie na powodzie zgodnie z ogólną regułą wymienioną w art. 6 k.c. (ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne).

 

Reasumując, na podstawie opisanego stanu faktycznego, naszym zdaniem nie da się wprost wywieść ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej za szkodę jaka powstała w wyniku zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości na Pana rzecz. Aby móc mówić o szkodzie konieczne byłoby wykazanie, że po stronie gminy istniał obowiązek zawarcia umowy sprzedaży przenoszącej własność, a poprzez zaniechanie doszło do tego z opóźnieniem, które powodowało wzrost wartości nieruchomości a co za tym idzie szkodę po Pana stronie.