Osoba bliska która nabyła wykupione mieszkanie komunalne, nie ma prawa do ulgi

Zgodnie z art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku, o gospodarce nieruchomościami, jeżeli nabywca nieruchomości zbył nieruchomość lub wykorzystał ją na inne cele niż cele uzasadniające udzielenie bonifikaty, w przypadku nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przed upływem 5 lat, licząc od dnia nabycia, jest zobowiązany do zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji.

 

Ustawodawca wprowadza jednak w art. 68 ust. 2 a wym. ustawy, ulgę stwierdzając, że przepisu o zwrocie bonifikaty nie stosuje się w jednym z pięciu wymienionych przypadków, czyli m. in. zbycia lokalu na rzecz osoby bliskiej lub sprzedaży lokalu mieszkalnego, jeśli środki uzyskane z jego sprzedaży przeznaczone zostaną w ciągu 12 miesięcy na nabycie innego lokalu mieszkalnego albo nieruchomości przeznaczonej lub wykorzystanej na cele mieszkaniowe.   

 

Ustawodawca w przypadku zbycia lokalu na rzecz osoby bliskiej scedował na nią 5 letni obowiązek zwrotu bonifikaty, w razie zbycia przez tą osobę mieszkania. Nie wprowadził jednak dalszej ulgi w tym zakresie w przypadku, gdyby osoba ta zbyła mieszkanie i środki te przeznaczyła na cele mieszkaniowe (lub zbyła je swojej osobie bliskiej). Tym samym jedynie pierwotnemu właścicielowi przysługuje zwolnienie z obowiązku zwrotu bonifikaty, o którym mowa w ust. 2a. Dalsze zbycie nieruchomości przez osobę bliską (np. na rzecz jej osoby bliskiej lub przeznaczenia środków na cele mieszkaniowe) powoduje powstanie roszczenia po stronie gminy do zwrotu równowartości udzielonej bonifikaty. Wynika to wprost z treści ust. 2 a, w którym ustawodawca stwierdza, że ma on zastosowanie jedynie do zbycia określonego w art. 68 ust. 2 przedmiotowej ustawy. Gdyby ustawodawca miał zamiar zastosować ulgę także do osoby bliskiej, w przepisie tym został by również wymieniony ust. 2 b, odnoszący się do zbycia nieruchomości przez osobę bliską.

 

Gminy nie wydają wiążących interpretacji przepisów prawnych, w takim zakresie jak odnosi się to do organów skarbowych (na podstawie Ordynacji podatkowej). W przypadku powstałego sporu na drodze wydanej przez gminę decyzji administracyjnej, przysługuje droga odwoławcza przewidziana w Kodeksie postępowania administracyjnego, czyli do organu nadrzędnego (w przypadku gminy będzie to Samorządowe Kolegium Odwoławcze), a w ostateczności do sądu administracyjnego.