Wypadek drogowy

Zgodnie z art. 177 kk (kodeksu karnego) odpowiedzialności karnej podlega ten, kto naruszając, choćby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 kk. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dla ustalenia odpowiedzialności sprawcy za wypadek drogowy jest spowodowanie obrażeń ciała lub rozstroju zdrowia trwającego powyżej 7 dni u innej osoby. Tym samym obrażenia w mniejszym stopniu a także obrażenia u samego sprawcy przestępstwa z art. 177 § 1 kk, nie mogą stanowić przesłanki do jego odpowiedzialności z tego przepisu.

Postawą ustalenia, czy obrażenia poszkodowanego są na tyle poważne, że wyczerpują znamiona określone w art. 157 § 1 kk, jest opinia biegłego sądowego. On w swojej opinii określi, czy kwalifikują się jako rozstrój zdrowia trwający powyżej 7 dni, czy zatem będziemy mieć kwalifikację z art. 177 § 1 kk. Postępowanie w przypadku ustalenia, że czyn nie nosi ustawowych znamion przestępstwa powinno zostać umorzone, a z uwagi na fakt, iż czyn nie zawiera ustawowych znamion przestępstwa (zgodnie z art. 17 § 1 kodeksu postępowania karnego), gdyż czyn ten stanowi jedynie wykroczenie. Po umorzeniu sprawy, dokumenty powinny zostać przesłane do sądu grodzkiego wraz z wnioskiem o ukaranie sprawcy wykroczenia drogowego. W zakresie złożonych wyjaśnień przez podejrzanego, to zgodnie z przysługującym mu prawem do obrony, może on na każdym etapie postępowania składać wyjaśnienia, przy czym w przeciwieństwie do świadka nie podlega on odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, tym samym, może on swoje wyjaśnienia zmieniać lub wręcz odmówić ich składania. Podejrzany (a w postępowaniu sądowym oskarżony) nie ma obowiązku wskazywać dowodów na swoją niewinność ani dostarczać dowodów na swoją niekorzyść (art. 74 § 1 kpk).

Porady prawne / Pomoc prawna
www.SerwisPrawa.pl