Jesteś tutaj:
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię porada prawna związana z tą tematyką, możesz skorzystać z formularza zapytania prawnego.

Apelacja wniesiona przez jednego ze współoskarżonych

Kategoria: Prawo karne, Procedura sądowa
Słowa kluczowe: apelacja

Co się dzieje w przypadku apelacji jednego ze skazanych - skazanych jest 3. Czy wyrok dla 2 pozostałych uprawomocnia się mimo apelacji trzeciego skazanego? Czy okres do zamazania w takim przypadku już biegnie? Czy przy rozpatrywaniu takiej apelacji kara tych 2 pozostałych może ulec zmianie przez sąd apelacyjny?

Wniesiona apelacja przez jednego z oskarżonych, nie powoduje rozpoznania przez sąd odwoławczy apelacji na rzecz dwóch pozostałych oskarżonych, którzy nie wnieśli apelacji.  Wynika to z treści art. 425 § 3 k.p.k., zgodnie z którym, odwołujący się może skarżyć jedynie rozstrzygnięcia lub ustalenia naruszające jego prawa lub szkodzące jego interesom. Ograniczenie to nie dotyczy oskarżyciela publicznego.
Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylko w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego (prokuratora) lub pełnomocnika, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu.
Jeżeli zatem wniesie Pan apelację, a taka apelacja nie zostanie wniesiona przez prokuratora, to sąd odwoławczy nie może zaostrzyć Pańskiej odpowiedzialności. Nie może także zmienić wyroku w stosunku do współoskarżonych, może natomiast uchylić lub zmienić orzeczenie na ich korzyść. Zgodnie z art..435 k.p.k. - mimo nie wniesienia apelacji przez współoskarżonych, sąd odwoławczy uchyla lub zmienia orzeczenie na korzyść współoskarżonych (choćby nie wnieśli środka odwoławczego), jeżeli je uchylił lub zmienił na rzecz współoskarżonego, którego środek odwoławczy dotyczył, gdy te same względy przemawiają za uchyleniem lub zmianą na rzecz tamtych.
 
Użyty w art. 435 k.p.k. termin współoskarżony nie odnosi się do każdej osoby odpowiadającej przed sądem w tym samym postępowaniu, ale jedynie do osoby, która stanęła pod zarzutem popełnienia przestępstwa we współsprawstwie z oskarżonym, którego środek odwoławczy dotyczy.
 
Orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia:
  1. obrazy przepisów prawa materialnego,
  2. obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia,
  3. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia,
  4. rażącej niewspółmierności kary lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego lub innego środka.
Wobec osób skazanych (z powyżej opisanymi ograniczeniami), które nie skorzystały z zaskarżenia wyroku, wyrok staje się prawomocny. Zgodnie z art. 445 § 1 k.p.k. termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem. Prawomocność ma aspekt formalny i materialny. Aspekt formalny oznacza, że wydane orzeczenie nie podlega już zaskarżeniu za pomocą zwykłych środków odwoławczych. Z kolei prawomocność materialna przewiduje niedopuszczalność wszczęcia i prowadzenia od nowa postępowania już z punktu widzenia prawomocności formalnej zakończonego (zakaz ne bis in idem).
 
W stosunku do prawomocnie skazanych, może jednak w szczególnych okolicznościach zostać wznowione prawomocnie zakończone postępowanie karne. Do prawomocnego wyroku odnosi się domniemanie jego prawdziwości, które sprawia, iż jeśli nie uda się uprawdopodobnić w stopniu wysokim występowania określonych błędów lub wad prawnych zaskarżonego wyroku, nie będzie on mógł zostać uchylony. Prawny obowiązek wykazania istnienia podstaw wznowienia procesu (czyli formalny ciężar dowodu) oraz niekorzystny skutek wypływający z niewykazania błędności kwestionowanego prawomocnego orzeczenia (tzw. materialny ciężar dowodu) spoczywają na podmiocie, który składa nadzwyczajny środek zaskarżenia unormowany w Rozdziale 56 k.p.k.).
 
Okres zatarcia skazania zależy jest od orzeczonej kary (inaczej biegnie dla grzywny, inaczej dla kary pozbawienia lub ograniczenia wolności). Co do zasady okres zatarcia skazania liczy się od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania. W razie odstąpienia od wymierzenia kary, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wydania prawomocnego orzeczenia. W przypadku zawieszenia wykonania kary, skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.
 
Porady prawne
Pobierz odpowiedni wzór dokumentu
Data: 2008-09-17
Autor/źródło: Zespół serwisu SerwisPrawa.pl
Kategoria: Prawo karne, Procedura sądowa
Słowa kluczowe: apelacja
Redakcja serwisu zastrzega, iż udzielane odpowiedzi na pytania prawne nie są i nie mogą być traktowane jako porady prawne. Osoby udzielające odpowiedzi i redakcja SerwisPrawa.pl nie ponosi odpowiedzialności za skutki wynikłe z zastosowania się do opublikowanych treści. Wszelkie materiały z zakresu prawa znajdujące się na stronach SerwisPrawa.pl mają jedynie na celu popularyzowanie wiedzy o instytucjach prawnych oraz możliwościach ich praktycznego zastosowania.
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
® 2008 - 2022 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.