Budowa budynku na cudzym gruncie

Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

• złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (czyli w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego);
• złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego).

Ustawa zatem nie określa, że aby złożyć pozwolenie na budowę trzeba być właścicielem nieruchomości, konieczne jest jedynie prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czyli dopuszczalne jest uzyskanie pozwolenia w przypadku:

1. własności,
2. współwłasności
3. użytkowania wieczystego
4. trwałego zarządu
5. ograniczonego prawa rzeczowego
6. stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienie do wykonywania robót i obiektów budowlanych

W przypadku wybudowania budynku na cudzym gruncie, zgodnie z zasadą superficjes solo cedit, znajdującą potwierdzenie w treści art. 47 i 191 kodeksu cywilnego (Art. 191 kc - własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.), wniesiony budynek co do zasady staje się własnością właściciela gruntu. Wyjątek przewidziany jest w art. 235 § 1 kc - Budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

Porady prawne
Internetowa Kancelaria Prawna
www.SerwisPrawa.pl