Komornik może żądać wyjaśnień gdy dokonuje zajęcia wierzytelności przysługuje ona dłużnikowi

Zgodnie z art. 895 § 3 k.p.c. na podstawie wniosku o wszczęcie egzekucji z ruchomości komornik dokona również zajęcia wierzytelności lub innych praw majątkowych, związanych z posiadaniem dokumentu, jeżeli dokument taki znajduje się w posiadaniu dłużnika. Do egzekucji z wierzytelności komornik przystępuje przez jej zajęcie. W celu zajęcia komornik wzywa dłużnika wierzytelności, aby należnego od niego świadczenia nie uiszczał dłużnikowi, lecz złożył je komornikowi lub do depozytu sądowego. Jednocześnie z zajęciem wierzytelności komornik wezwie jej dłużnika, aby w ciągu tygodnia złożył oświadczenie:

Zajęcie wierzytelności na podstawie art. 896 k.p.c. obejmuje tylko wierzytelność istniejącą. Wierzytelność istniejąca to wierzytelność konkretna, osadzona w ramach określonego stosunku zobowiązaniowego pomiędzy zindywidualizowanymi podmiotami, mająca sprecyzowaną treść.  Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności.

 

W myśl art. 762 § 1 k.p.c. za nieuzasadnioną odmowę udzielenia komornikowi wyjaśnień lub informacji albo za udzielanie informacji lub wyjaśnień świadomie fałszywych osoba odpowiedzialna może być na wniosek wierzyciela lub z urzędu ukarana przez komornika grzywną do pięciuset złotych. Grzywną taką może być również ukarany dłużnik, który zaniedba obowiązku powiadomienia o zmianie miejsca swego pobytu. Jeżeli żądanie udzielenia wyjaśnień lub informacji skierowane było do osoby prawnej lub innej organizacji, ukaraniu grzywną podlega jej pracownik odpowiedzialny za udzielenie wyjaśnień lub informacji, a gdyby ustalenie takiego pracownika było utrudnione, ukaraniu podlega jej kierownik. Prawomocne postanowienie komornika o ukaraniu grzywną podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania go klauzulą wykonalności. Ukaranie przez komornika grzywną nie zwalnia osób ukaranych od odpowiedzialności karnej za niedopełnienie lub przekroczenie obowiązków służbowych.

 

 

Jeżeli określone informacje niezbędne do prowadzenia postępowania muszą być udostępnione komornikowi sądowemu pod rygorami z art. 762 k.p.c. Powyższa regulacja kształtuje uprawnienia komorników sądowych w sytuacji, w której udzielanie informacji nie zostało uregulowane w przepisach szczególnych. W stosunku bowiem do szeregu informacji i danych ustawodawca zdecydował się przyjąć odrębne zasady dysponowania nimi.

 

 

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym, komornik bazując na zawartej umowie, może domniemywać, że dłużnikowi przysługuje wierzytelność, stąd dokonał jej zajęcia,  jednocześnie wzywając aby dłużnik zajętej wierzytelności w zakreślonym terminie złożył oświadczenie czy wierzytelność ta dłużnikowi przysługuje i czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętej wierzytelności. Forma zajęcia, tzn. stosowany przez komorników wzór, stanowi standardowy dokument. Żaden przepis nie określa, jakie elementy takiego dokumentu zajęcia mają być pisane większymi a jakie mniejszymi literami. Komornik ma wskazać jedynie w zajęciu elementy istotne. Dokonana przez komornika czynność, w szczególności nie narusza żadnych przepisów i jest zgodna z właściwymi przepisami k.p.c. oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Komornik ma także prawo nałożyć grzywnę w razie odmowy udzielenia informacji.

 

Jarosław Olejarz