Przedawnienie po uzyskaniu wyroku i wobec ukrywania majątku dłużnika

Zgodnie z art. 125 § 1 k.k. roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu. Oczywiście przedawnienie to dotyczy jedynie tej osoby, przeciwko której wytoczył Pan powództwo i uzyskał tytuł wykonawczy. W stosunku do innych osób ewentualnie zobowiązanych, termin przedawnienia wynosi zgodnie z ogólną zasadą trzy lata, gdyż przeciwko tym osobom sąd nie wydał tytułu.

Oczywiście może Pan wnieść powództwo do sądu przeciwko innym osobom, które wg Pana są zobowiązane do zapłaty, problem jednak polega na wykazaniu (udowodnieniu), że tak jest w istocie. Jeżeli nie wykaże Pan odpowiednich dowodów, to sąd oddali powództwo a Pan zobowiązany będzie do uiszczenia kosztów procesu oraz ewentualnego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stronie przeciwnej. Skoro Pana profesjonalny pełnomocnik nie widział przesłanek do wytoczenia powództwa także przeciwko zleceniodawcy całej inwestycji (rozbiórki), to można sądzić, że posiadane przez Pana dowody były nie dość wystarczające. Nam jest trudno ocenić, czy tak w istocie było, ale wydaje się być to jedyne uzasadnienie takiego postępowania.

 

W opisanym stanie prawnym, na tą chwilę uzasadnionym Pana działaniem prawnym, wydaję się być albo przeprowadzenie postępowania o wyjawienie majątku dłużnika, lub rozważenie złożenia wniosku o jego upadłość. Zwłaszcza złożenie wniosku o upadłość dłużnika z opcją likwidacyjną, stanowi skuteczny sposób na zobligowanie dłużnika do dokonania spłaty zadłużenia, w sytuacji ukrywania przez niego majątku. W takiej sytuacji, także zasadne może być złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 300 § 1 k.k. W myśl tego przepisu, w razie grożącej sprawcy niewypłacalności lub upadłości, gdy udaremnia on lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku, wówczas podlega odpowiedzialności karnej. Oprócz samego sprawcy, odpowiedzialność mogą ponosić także inne osoby, które ze sprawcą współdziałają przy popełnieniu tego przestępstwa.

 

Porady prawne

www.SerwisPrawa.pl