Nie można dokonać zamiany mieszkania komunalnego na lokatorskie spółdzielcze

Zgodnie z art. 9 ust. 3 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji. Z przepisu tego zatem wynika jednoznacznie, że nie może ono zostać przeniesione na osobę trzecią, czy to poprzez zamianę, sprzedaż a nawet spadek. Jedynie osoba, która dokonała wpłaty wkładu do spółdzielni mieszkaniowej może w określonych sytuacjach dysponować swoim wkładem mieszkaniowym.

Ponadto w myśl art. 11 ust. 2 ustawy, w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia, co do zasady ogłasza nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia opróżnienia lokalu, zgodnie z postanowieniami statutu, przetarg na ustanowienie odrębnej własności tego lokalu, zawiadamiając o przetargu w sposób określony w statucie oraz przez publikację ogłoszenia w prasie lokalnej. Pierwszeństwo w nabyciu lokalu mają członkowie spółdzielni, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i zgłoszą gotowość zawarcia umowy o ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności tego lokalu. W przypadku zgłoszenia się kilku uprawnionych, pierwszeństwo ma najdłużej oczekujący. Warunkiem przeniesienia odrębnej własności lokalu na takiego członka jest wpłata wartości rynkowej lokalu.

 

Oprócz ww. ograniczeń, które zasadniczo już uniemożliwiają zamianę, to także takie ograniczenia występują po stronie osoby dysponującej komunalnym lokalem mieszkalnym. W tym przypadku na zmianę najemcy musiałaby wyrazić zgodę gmina, która raczej dość rzadko zgadza się na zmianę najemcy. Ponadto najemca ten, musiałby spełniać warunki do otrzymania mieszkania komunalnego. Zasadniczo gmina w przypadku zwolnienia mieszkania komunalnego, mieszkanie takie przekazuje osobom spełniającym określone w uchwale rady gminy warunki, a także która znajduje się na specjalnej liście osób oczekujących na takie mieszkanie.