Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia tak, jakby nie dożył otwarcia spadku

Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku sprowadza się do wydania przez sąd postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, a więc wskazania kto jest spadkobiercą po zmarłym spadkodawcy. Samo wydanie postanowienia powoduje, że spadkobiercy obejmują masę spadkową, stają się współwłaścicielami łącznymi tej masy. Dopiero postępowanie o dział spadku lub przeprowadzenie umownego działu spadku, powoduje podział masy spadkowej (określonych składników majątkowych tej masy), na rzecz określonych spadkobierców.

 

Każdy spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić. Zgodnie z art. 1015 § 1 k.c. spadkobierca może oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku złożyć w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się on o tytule swego powołania. Brak takiego oświadczenia spadkobiercy w powyższym terminie jest jednoznaczny z prostym przyjęciem spadku. Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem. Można je złożyć ustnie lub na piśmie z podpisem urzędowo poświadczonym. Pełnomocnictwo do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku powinno być pisemne z podpisem urzędowo poświadczonym.

Zgodnie z brzmieniem art. 1020 k.c. spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia tak, jakby nie dożył otwarcia spadku, a zatem na zasadzie art. 931 § 2 k.c. udział spadkowy, jaki by mu przypadł, przypada jego dzieciom w równych częściach.  

 

www.SerwisPrawa.pl