Darowizny dokonane na rzecz osób uprawnionych do zachowku zaliczone są na należny im zachowek

Zgodnie z art. 991 § 1 kodeksu cywilnego, zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału (zachowek). Co do zasady jeżeli zatem Pana matka została pominięta przy dziedziczeniu, może mieć roszczenie o zachowek w stosunku do spadkobiercy testamentowego.

 

 

 

Dla obliczenia zachowku, dolicza się do spadku darowizny uczynione przez spadkodawcę. Przy obliczaniu zachowku nie dolicza się do spadku drobnych darowizn, zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych, ani dokonanych przed więcej niż dziesięciu laty, licząc wstecz od otwarcia spadku, darowizn na rzecz osób nie będących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku.

W opisanym stanie faktycznym, Pana matka jest osobą uprawioną do zachowku, zatem dokonane na jej rzecz darowizny zostaną doliczone do spadku dla potrzeb obliczenia zachowku, bez względu na czas w jakim te darowizny zostały uczynione. Jeżeli w ten sposób obliczony spadek oraz dokonane darowizny zapewniają wskazany w art. 991 § 1 k.c. zachowek, Pańska matka nie może domagać się uzupełnienia zachowku. W pozostałym przypadku uprawniony do zachowku może skierować do spadkobiercy roszczenia o wyrównanie należnego zachowku, czyli o różnicę pomiędzy tym co sama otrzymała tytułem darowizny a należnym jej zachowkiem.