Jesteś tutaj:
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię porada prawna związana z tą tematyką, możesz skorzystać z formularza zapytania prawnego.

Konsument może odstąpić od umowy jeżeli rzecz sprzedana jest wadliwa

Ostatniego dnia grudnia 2010 roku klient zakupił piekarnik. W ramach gwarancji urządzenie było naprawiane 3 razy oraz 1 raz był wymieniony. Obecnie pojawiła się nowa usterka, a klient postanowił odstąpić od zawartej umowy oraz zażądał odbioru urządzenia na nasz koszt. Nasza decyzja była negatywna, w związku z czym klient udał się do rzecznika praw konsumentka, który podtrzymał jego stronę. Nawiązując do powyższego, proszę o informację czy mamy szanse w ewentualnym sporze.

Uprawnienia konsumenta przy dokonywaniu sprzedaży rzeczy ruchomej określają przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 141 poz. 1176 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 4 tej ustawy, sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową; w przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem sześciu miesięcy od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania. Domniemywa się, że towar konsumpcyjny jest zgodny z umową, jeżeli nadaje się do celu, do jakiego tego rodzaju towar jest zwykle używany, oraz gdy jego właściwości odpowiadają właściwościom cechującym towar tego rodzaju. Takie samo domniemanie przyjmuje się, gdy towar odpowiada oczekiwaniom dotyczącym towaru tego rodzaju, opartym na składanych publicznie zapewnieniach sprzedawcy, producenta lub jego przedstawiciela; w szczególności uwzględnia się zapewnienia, wyrażone w oznakowaniu towaru lub reklamie, odnoszące się do właściwości towaru, w tym także terminu, w jakim towar ma je zachować.

W art. 8 ustawy uregulowane zostały konsekwencje niezgodności towaru z umową, jako podstawowej przesłanki odpowiedzialności sprzedawcy względem kupującego. Przepis ten, wprowadzając sekwencję uprawnień kupującego, w razie stwierdzenia niezgodności towaru z umową, przyjmuje jako zasadę utrzymanie w mocy umowy, o treści zgodnej ze stanem z chwili jej zawarcia.

 

 

Rozwiązanie umowy, będące następstwem odstąpienia od niej przez kupującego, przewidziane zostało na wypadek niemożności osiągnięcia stanu zgodnego z umową, wobec nieskuteczności nieodpłatnej naprawy lub wymiany towaru na nowy, czy też nieskorzystania przez kupującego ze stosownego obniżenia ceny. Wynika stąd, że ustawa nie zakłada dowolności wyboru przez kupującego jednego z uprawnień wymienionych jako pierwsze. Nie została wyłączona możliwość dodatkowej ochrony kupującego przez udzielenie mu gwarancji, stosownie do art. 13 ustawy, który traktuje również o relacji pomiędzy ochroną ustawową (art. 8), a udzieloną w ramach warunków zaproponowanych przez gwaranta i przyjętych przez kupującego (art. 13 ust. 4). W takiej sytuacji kupujący uzyskuje prawo wyboru uprawnienia i jego realizacji pomiędzy wynikającymi z gwarancji, bądź niezgodności towaru z umową. Niezależność dochodzenia roszczeń z obu tych podstaw oznacza również możliwość żądania wykonania świadczenia o podobnej treści, w oparciu o jedną z nich w razie niemożności żądania tego samego na drugiej podstawie.

 

 

Wybór roszczenia z gwarancji nie powoduje utraty możliwości żądania tego samego roszczenia na podstawie niezgodności towaru z umową, co ma istotne znaczenie, jeśli sprzedawca i gwarant są odrębnymi podmiotami. W sytuacji, gdy sprzedawca jest zarazem gwarantem, istotnego znaczenia nabiera jednoznaczne określenie przez kupującego reżimu odpowiedzialności, na jakiej opiera żądanie wypełnienia dochodzonego uprawnienia. Nie jest bowiem możliwe konstruowanie roszczenia mieszanego, obejmującego elementy każdego ze wskazanych reżimów. Dokonanie zatem wyboru podstawy roszczenia, wiążące dla sprzedawcy, wiąże również kupującego, do czasu stwierdzenia niemożności spełnienia go. Kupujący powinien powiadomić sprzedawcę o przejściu na roszczenia przewidziane drugą podstawą, zwłaszcza gdy sprzedawca jest również gwarantem. Zmiana uprawnień realizowanych w ramach gwarancji na przewidziane w art. 8 ustawy nie wyłącza, objętej tym przepisem, ich sekwencji. Można przyjąć, że nieskuteczność naprawy w ramach gwarancji powoduje w zasadzie bezskuteczność pierwszego z uprawnień, ale nie eliminuje kolejnego.

 

 

Nakłada zatem na kupującego obowiązek wykazania niemożności albo nieadekwatności tych sposobów doprowadzenia towaru do zgodności z umową. Sprzedawca powinien mieć sposobność stwierdzenia czy naprawa lub wymiana wadliwego towaru są możliwe i nie łączą się z nadmiernymi kosztami. Przejście do drugiej sekwencji nie będzie możliwe, dopóki konsumentowi będzie przysługiwało drugie roszczenie z pierwszej sekwencji, chyba że z góry będzie wiadome, że spowoduje znaczne niedogodności po stronie konsumenta albo gdy próba naprawy lub wymiany została podjęta. Określenie odpowiedniego czasu (art. 8 ust. 4 ustawy) do dokonania naprawy lub wymiany wyznaczać powinny rodzaj towaru i jego cel dla kupującego, czas konieczny do naprawy, zazwyczaj nieprzekraczający dwóch tygodni, rozsądny, bez istotnej niedogodności dla kupującego. Wybór pomiędzy uprawnieniami objętymi art. 8 ust. 4 ustawy należy do kupującego, przy uwzględnieniu wskazanych w nim uwarunkowań.

 

 

Skorzystanie z roszczeń wymienionych w art. 8 ustawy uzależnione jest od zawiadomienia sprzedawcy o stwierdzeniu niezgodności towaru z umową, w wyznaczonym w art. 9 ust. 1 umowy, terminie dwóch miesięcy od tego stwierdzenia. Niedochowanie tego terminu skutkuje wygaśnięciem roszczenia o wprowadzoną ustawą ochronę. Wyrażone zostało w doktrynie zapatrywanie, że wygaśnięcie uprawnienia odnosi się jedynie do tego konkretnego naruszenia umowy. Nie oznacza natomiast ostatecznej utraty uprawnień kupującego, jeśli w przyszłości zaistnieją nowe zdarzenia, wskazujące na niezgodność towaru z umową. W takich przypadkach bieg dwumiesięcznego terminu rozpoczyna się od stwierdzenia zaistnienia każdego z nich[1].

 

 

W opisanym stanie faktycznym w naszej ocenie konsument ma prawo w pierwszej kolejności do żądania naprawy lub wymiany rzeczy sprzedanej. Uprawnienie do odstąpienia od umowy określone w art. 8 ust. 4 ustawy ma charakter wyjątkowy, w przypadku gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności konsumenta lub gdyby sprzedawca nie ustosunkował się do żądania konsumenta w terminie 14 dni. W opisanym stanie faktycznym rzecz była już wymieniana oraz naprawiana, można zatem określić, że obecnie naprawa lub wymiana narażałaby konsumenta na znaczne niedogodności (brak możliwości korzystania z rzeczy w czasie istnienia wady, naprawy). Na sprzedawcy spoczywa także obowiązek związany ze zwrotem kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia oraz ponownego zamontowania i uruchomienia. Tym w naszej ocenie żądanie konsumenta dotyczące odbioru i transportu jest zasadne.  Reasumując, naszym zdaniem w razie sporu sadowego bardzo trudno będzie wykazać, że kupujący bezpodstawnie odstąpił od umowy, gdyż rzecz w obiektywnej ocenie była niezgodna z umową (naprawiana, wymieniana).

 

Jarosław Olejarz

Radca prawny

 


[1]Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 4 listopada 2010 roku sygn. akt IV CNP 42/10

Pobierz odpowiedni wzór dokumentu
Data: 2012-09-11
Autor/źródło: Zespół serwisu SerwisPrawa.pl
Kategoria: Prawo cywilne
Słowa kluczowe: reklamacja, konsument, niezgodność towaru z umową, sprzedaż konsumencka, odstapienie od umowy, rękojmia, gwarancja
Redakcja serwisu zastrzega, iż udzielane odpowiedzi na pytania prawne nie są i nie mogą być traktowane jako porady prawne. Osoby udzielające odpowiedzi i redakcja SerwisPrawa.pl nie ponosi odpowiedzialności za skutki wynikłe z zastosowania się do opublikowanych treści. Wszelkie materiały z zakresu prawa znajdujące się na stronach SerwisPrawa.pl mają jedynie na celu popularyzowanie wiedzy o instytucjach prawnych oraz możliwościach ich praktycznego zastosowania.
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
® 2008 - 2022 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.