Rozwód a prawo do lokatorskiego prawa do mieszkania spółdzielczego

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność taka trwa przez cały czas małżeństwa, do czasu jego ustania w wyniku rozwodu lub do czasu umownego lub sądowego powstania rozdzielności majątkowej. Jeżeli zatem wkład mieszkaniowy został wniesiony w czasie trwania małżeństwa i nie został wniesiony ze środków stanowiących majątek odrębny małżonka, to stanowi on co do zasady majątek wspólny małżonków.

W przypadku rozwodu, zgodnie z art. 13 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 roku, po ustaniu małżeństwa wskutek rozwodu małżonkowie powinni w terminie jednego roku zawiadomić spółdzielnię, któremu z nich przypadło spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, albo przedstawić dowód wszczęcia postępowania sądowego o podział tego prawa. Jeżeli małżonkowie nie dokonają powyższych czynności, spółdzielnia winna wyznaczyć im w tym celu dodatkowy termin, nie krótszy niż 6 miesięcy, uprzedzając o skutkach, jakie może spowodować jego niezachowanie. Skutkiem takim jest uprawnienie spółdzielni po bezskutecznym upływie tego terminu, do podjęcia uchwały o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu.

 

Zatem winien Pan wnieść do sądu wniosek o podział majątku, w tym orzeczenie w zakresie spółdzielczego lokatorskiego prawa do mieszkania spółdzielczego. Sąd dokonując orzeczenia w zakresie podziału do wkładu mieszkaniowego (w przypadku gdy jest to spółdzielcze lokatorskie prawo, nie może ono podlegać podziałowi, podziałowi podlega jedynie wkład mieszkaniowy), zawsze będzie orzekał o zwaloryzowanym wkładzie, a nie wartości nominalnej wkładu mieszkaniowego.