Nie można bez powodu lokatora pozbawić dostępu do wody

Kwestie związane z zaopatrzeniu w wodę określa Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 roku, o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (dalej u.z.w.). Ustawa określa zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym zasady działalności przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw i odpowiedniej jakości wody, niezawodnego odprowadzania i oczyszczania ścieków, wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zasady ochrony interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów. Na podstawie przedmiotowej ustawy, poszczególne Gminy uchwalają Regulaminy dostarczania wody w formie uchwały rady gminy (lub miasta), który szczegółowo określa te kwestie.

 

Ustawa w art. 6 ust. 1 stwierdza, że dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Umowa taka, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

Ustawa pozwala przedsiębiorstwom wodociągowym na zawieranie indywidualnych umów z odbiorcami, którzy mieszkają w tzw. budynkach wielolokalowych. Wbrew powszechnemu przekonaniu, po zawarciu umowy indywidualnej nie znika problem rozliczenia różnic między sumą ilości wody zużytej w poszczególnych lokalach danego budynku, a wskazaniem wodomierza głównego. Zawarcie umowy z właścicielem lub zarządcom budynku, ma ten skutek, że administrator jest zobowiązany do ponoszenia opłat wynikających z różnic wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy indywidualnych.

Ustawa nie precyzuje przypadku, gdy właściciel nieruchomości nie chcę zawrzeć takiej umowy lub zawartą wypowiada, co wpływa zasadniczo na wszystkie osoby zamieszkujące w takim budynku wielorodzinnym. Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, tylko w przypadku odcięcia dostawy wody z dwóch przyczyn, tj. przyłącze wodociągowe lub przyłącze kanalizacyjne wykonano niezgodnie z przepisami prawa lub   odbiorca usług nie uiścił należności za pełne dwa okresy obrachunkowe, następujące po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty, jest obowiązane do równoczesnego udostępnienia zastępczego punktu poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i poinformowania o możliwościach korzystania z tego punktu.

 

Reasumując, po pierwsze proponujemy udać się do urzędu gminy i zapoznać z właściwym regulaminem dostarczania wody w gminie. Z analizowanych przez nas regulaminów wynika, że są w niektórych z nich bezpośrednie zapisy umożliwiające zawarcie odpowiedniej umowy na dostawę wody, Dostawca może wyrazić zgodę na zawarcie umów z korzystającymi z lokali osobami.  Jeżeli stosowny zapis w regulaminie się znajduje (może także Pan wnioskować, gdy zapisu takiego nie ma), może Pan udać się bezpośrednio do przedsiębiorstwa, który jest dostawcą wody z wnioskiem o zawarcie stosownej umowy. Odmowa zawarcia takiej umowy, zasadniczo pozostawia Panu jedynie wyjście a mianowicie udanie się do burmistrza (wójta/prezydenta) z wnioskiem o spowodowanie zapewnianie dostawy wody. Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy, stąd gmina każdemu mieszkańcowi ma zapewnić dostęp do wody i możliwość odprowadzania ścieków. W Pana przypadku jest to tym bardziej zasadne, że mieszkanie pochodziło z gminnych zasobów mieszkaniowych.