Brak pouczenia sądu o możliwości wniesienia środka odowławczego może stanowić podstawę do przywrócenia terminu

Nie opisał o jakie postępowanie chodzi, w szczególności czy karne albo cywilne. W obu postępowaniach obowiązują inne zasady związane z pouczeniem stron. Sam brak pouczenia o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wówczas gdy przepisy prawa nakładają na sąd taki obowiązek, a także o sposobie i terminie jego wniesienia, lub mylne pouczenie, nie może powodować ujemnych konsekwencji dla strony (zwłaszcza w postępowaniu karnym). W takim przypadku należy złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia apelacji. W postępowaniu cywilnym podstawą przywrócenia terminu jest art. 168 § 1 k.p.c. (kodeksu postępowania cywilnego), w myśl którego, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.  Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej.

W postępowaniu karnym przepisem umożliwiającym przywrócenie terminu jest art. 126 § 1 k.p.k. (kodeksu postępowania karnego). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami.

 

Różne przepisy regulują także obowiązek pouczenia stron o przysługującym prawie do wniesienia środka zaskarżenia. W postępowaniu cywilnym, co do zasady ogłoszenie wyroku powinno nastąpić na posiedzeniu, na którym zamknięto rozprawę. Nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia. Zgodnie z art. 327 § 1 k.p.c. (kodeksu postępowania cywilnego), stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udzieli wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka zaskarżenia. Jeżeli zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych jest obowiązkowe, należy pouczyć stronę o treści przepisów o obowiązkowym zastępstwie oraz o skutkach niezastosowania się do tych przepisów. Oczywiście stawiennictwo nie jest w postępowaniu cywilnym obowiązkowe, a orzeczenie może zapaść w formie wyroku zaocznego. Zgodnie z art. 339 k.c., jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo pomimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wydaje wyrok zaoczny. W przypadku wyroku zaocznego, doręcza się go z urzędu obu stronom z pouczeniem o przysługujących im środkach zaskarżenia.

 

W postępowaniu karnym, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania karnego, po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega zaskarżeniu. Sąd powinien, więc przy jednej z tych czynności poinformować, że termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i że biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem. Jeśli brakło jakiegoś elementu informacji, nie może to mieć negatywnego wpływu dla strony. Można, więc żądać przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.

 

Reasumując, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia apelacji (środka zaskarżenia), winien Pan złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, załączając do tego wniosku apelację. We wniosku winien Pan także uzasadnić, że uchybienie terminowi nastąpiło bez Pana winy. Termin do złożenia wniosku wynosi 7 dni (tygodnia), od ustania przyczyny.  

 

Porady prawne

www.SerwisPrawa.pl