Ustalenie ojcostwa dziecka posiadającego polskie obywatelstwo przebywającego poza granicami Polski

Postępowanie sądowe o ustalenie ojcostwa może być prowadzone zarówno w sądzie polskim, jak również w sądzie właściwym z uwagi na miejsce Państwa zamieszkania, czyli obecnie w Irlandii. Kwestie norm stosowanych w takim postępowaniu reguluje Prawo prywatne międzynarodowe (ustawa z dnia 12 listopada 1965 roku, Prawo prywatne międzynarodowe). Przepisy te określają prawo właściwe dla międzynarodowych stosunków osobistych i majątkowych w zakresie prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy. Oznacza to, że niezależnie od sądu, w którym toczy się postępowanie, stosuje się prawo danego kraju (np. w sadzie w Irlandii postępowanie będzie prowadzone zgodnie z prawem polskim).

 

Ustalenie i zaprzeczenie ojcostwa lub macierzyństwa podlega prawu ojczystemu dziecka z chwili jego urodzenia. Jednakże uznanie dziecka podlega prawu państwa, którego dziecko jest obywatelem w chwili uznania. Uznanie dziecka poczętego, lecz jeszcze nie urodzonego, podlega prawu ojczystemu matki. Na tej podstawie, jeżeli dziecko posiada obywatelstwo Polskie, stosuje się prawo polskie w sprawie o ustalenie i zaprzeczenie ojcostwa. Również Rozporządzenie Rady Unii Europejskiej (WE) nr 44/2001, z dnia 22 grudnia 2000 roku, w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, wskazuje jako właściwe w pisanym przypadku prawo ojczyste, czyli polskie.

 

Jeżeli chodzi o samo ustalenie ojcostwa to w myśl artykułu 3 Europejskiej Konwencji o statusie prawnym dziecka pozamałżeńskiego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1975 roku (ratyfikowanej także przez Polskę), pochodzenie dziecka pozamałżeńskiego od ojca może być stwierdzone lub ustalone na podstawie dobrowolnego uznania lub orzeczenia sądu. Na tej podstawie domniemany ojciec, może dobrowolnie uznać dziecko (np. przed konsulem) albo musi Pani wytoczyć powództwo.