Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.

Jeżeli interesuje Cię uaktualnienie poniższego tekstu pod kątem obowiązującego stanu prawnego - kliknij w link (funkcja dostępna tylko dla zarejestrowanych Użytkowników).

Przymusowe odebranie dziecka

Kategoria: Prawo rodzinne i opiekuńcze
Słowa kluczowe: opieka, dziecko
Polecane kancelarie:
Porady prawne dla firm i instytucji
Prawo handlowe
Egzekucja należności
Bankowość, Finanse, Inwestycje
Obsługa prawna banków i spółek
Szkolenia - przeciw. praniu pieniędzy

Przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne powstało przy rozpoznawaniu przez Sąd Okręgowy we W. zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego dla W. – K. we W. z dnia 14 grudnia 2007 r., nakładające na dłużniczkę Katarzynę L. grzywnę z zamianą na areszt, w związku z uniemożliwianiem wierzycielowi Robertowi L. kontaktów z małoletnią córką, określonych w postanowieniu sądu opiekuńczego. Zazwyczaj w takich sytuacjach sądy stosowały przepisy Kodeksy postępowania cywilnego o egzekucji, co w praktyce sprowadzało się do nałożenia grzywny. W Kodeksie postępowania cywilnego znajdują się przepisy o odebraniu osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, ale uznawano, iż stosuje się je tylko przy jednorazowym odebraniu dziecka na stałe np. gdyby dziecko przebywało u osoby trzeciej.

W omawianej sprawie Sąd Rejonowy postanowieniem nałożył na matkę grzywnę na podstawie art. 1050 § 1 i 3 Kodeksu postępowania cywilnego. Jednakże Sąd Okręgowy powziął wątpliwość, jakie przepisy powinny w takim wypadku znaleźć zastosowanie - choć wciąż poruszał się tylko wśród przepisów o egzekucji. Postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu pytanie prawne: "Czy wykonanie postanowień sądu opiekuńczego, określających stałe i powtarzające się kontakty rodziców z dziećmi i zawierających nakazy każdorazowego wydania dziecka przez tego z rodziców, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, a równocześnie zobowiązujących drugiego z rodziców do każdorazowego odprowadzania dziecka do miejsca jego zamieszkania po upływie terminu kontaktów następuje w trybie art. 1050 k.p.c. czy 1051 k.p.c.?". W odpowiedzi SN podjął uchwałę:
Postanowienie regulujące kontakty rodziców z dzieckiem, nakazujące wydawanie dziecka przez rodzica, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, oraz zobowiązujące drugiego rodzica do odprowadzania dziecka, podlega wykonaniu w postępowaniu unormowanym w art. 598[1] i nast. k.p.c.
R E K L A M A
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2008 roku, sygn. akt III CZP 75/08
Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, iż w 2001 roku przepisy kodeksu postępowania cywilnego zostały znoweliowane. Głównym celem tych zmian była m.in. pozbawienie postępowania w sprawach o odebranie osoby wszelkich cech postępowania egzekucyjnego i nadanie mu charakteru postępowania opiekuńczego. Prawodawcy przyświecał również cel ujednolicenia i uproszczenie tego postępowania oraz uczynienia go bardziej skutecznym. Do działu II tytułu I części pierwszej księgi drugiej kodeksu postępowania cywilnego dodano oddział 5. W efekcie w takich sprawach przepisów o egzekucji nie stosuje się.
Według Sądu Najwyższego wspomniana zmiana Kodeksu postępowania cywilnego ma wpływ przy wyborze właściwych przepisów dla egzekwowania postanowień regulujących kontakty z dziećmi, a więc siłą rzeczy spraw powtarzalnych, gdzie chodzić będzie nie o odebranie na stałe, lecz na czas określony. Wszystkie, bowiem argumenty, jakie przemawiały za zmianą Kodeksu postępowania cywilnego są aktualne także w przypadku takich spraw. Takie same są również obowiązki rodziców, bo i tu mamy obowiązek wydania i odprowadzenia dziecka.
Sąd Najwyższy uznał ponadto, iż nie ma podstaw językowych, by wyraz "odebranie", użyty w przepisach oddziału 5, odnosić tylko do jednorazowej czynności, polegającej na jednorazowym odebraniu dziecka od osoby zobowiązanej i przekazaniu go osobie uprawionej. Przepisy nie ograniczają w żaden sposób tego pojęcia do jednorazowej czynności. Chodzi tam zatem o każde odebranie osoby, także i odebranie na czas określony.
Dlatego też Sąd Najwyższy stwierdził, że przy wykonywaniu orzeczeń regulujących kontakty z dzieckiem stosować się powinno przepisy art. 598[1] i nast. Kodeksu postępowania cywilnego, a nie art. 1050 lub 1051 Kodeksu postępowania cywilnego. Oznacza to, że egzekucja orzeczenia nie będzie się - jak dotychczas - ograniczać, co najwyżej do grzywny, lecz może dojść do przymusowego odebrania dziecka.
 
Data: 2008-11-19
Autor/źródło: Zespół Internetowej Kancelarii Prawnej
Kategoria: Prawo rodzinne i opiekuńcze
Słowa kluczowe: opieka, dziecko

Wasze komentarze Napisz swój komentarz

art.598 k.p.c: art.598 k.p.c niszczy więzi osobiste między dzieckiem i ojcem. Autorom tych przepisów nie chodziło o poprawę procedur egzekucyjnych, ale o całkowite wyeliminowanie tego rodzaju spraw z wokand sądu rodzinnego. Jestem jednym z wielu ojców, którzy w najbliższych wyborach wyciągną własciwe skutki wobec ustawodawcy, zwłaszcza wobec posłów z Platformy Obywatelskiej.
2011-03-13 22:04:34
Karol: Postanowienie SN wydane w sprawie IIICZP 75/08 przyczyniło się drastycznie do bezskuteczności wielu postępowań o wyegzekwowanie kontaktów ojca z dzieckiem. Sytuację pogrążyło późniejsze wprowadzenie dalszych zapisów art.598 k.p.c. Osobiście przez dwa lata w kolejnych czterech sprawach nie jestem w stanie uzyskać pomocy ze strony sądu opiekuńczego. Ostatnio, kiedy zaproponowano mi zastosowanie rozwi,ązań przewidzianych art.598 k.p.c sam zrezygnowałem z dalszego prowadzenia sprawy i starań o kontakty z dziećmi. Nie chcę, aby moje dzieci spotkały tak traumatyczne przeżycia jak to miało miejsce w skandalicznym przypadku z Kobylej Góry. Prawnikom bardzo łatwo jest wymądrzać się i pisać o rzekomej dobrotliwości jaką jest art.598 k.p.c. Dla mnie jest to jednak największy gniot i BUBEL PRAWNY. Szanowni prawnicy - opamiętajcie się zadając sobie trud zastanowienia, czy chcieli byście, aby takie procedury miały być stosowane wobec Waszego dziecka? Autorom tego BUB LA PRAWNEGO jakim jest art.598 k.p.c i SSN Grzegorzowi Misurkowi życzę dobrego samopoczucia i przekonania z dobrze spełnionej misji działania przeciwko prawom dziecka, bo przecież w konstytucji jest zapis, że państwo chroni dziecko przed przemocą, złym traktowaniem, demoralizacją. Odbieranie dziecka z udziałem kuratora, policji, służb medycznych - pogotowia jest dla samego dziecka bardzo traumatycznym przeżyciem. Przecież dziecko nie jest tutaj nic winne, winna jest właścicielka dziecka nazywana matką. To wobec matki należy stosować procedury penalne, a nawet karać za doprowadzenie do trwałej separacji dziecka od ojca.
2010-08-03 16:33:26
® 2008 - 2012 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptację regulaminu.