Jesteś tutaj:
Prawo pracy
25.09.2015 - Rafał Rodzeń
Kliknij, aby ocenić:
 
3,75/4

Czy wiesz jaki minimalny wypoczynek po pracy tobie przysługuję?

Wykonywanie pracy odbywa się na ściśle oznaczonych zasadach wskazanych nie tylko w wiążącej strony umowie o pracę, ale także, a nawet przede wszystkim, w oparciu o przepisy rangi ustawowej. Te z kolei przewidują funkcjonowanie dobowych i tygodniowych norm pracy, których przekroczenie może wiązać się z powstaniem konkretnej odpowiedzialność pracodawcy. Zobaczmy zatem jaki jest minimalny okres odpoczynku po wykonanej pracy, gwarantowany przepisami Kodeksu pracy.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2011 r. (sygn. akt III PK 96/10), prawo pracownika do odpoczynku może być uznane za dobro osobiste, odrębne od zdrowia oraz prawa do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Odpoczynek jest niewątpliwe koniecznym elementem przy wykonywaniu każdej pracy – bez niego pracownik nie byłby w stanie zregenerować sił i dobrze wykonywać swoich zadań.

 

Zgodnie z treścią art. 128 Kodeksu pracy, czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Do celów rozliczania czasu pracy pracownika przez dobę - należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, natomiast przez tydzień - należy rozumieć 7 kolejnych dni kalendarzowych, poczynając od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego.

 

Uwaga!
Jeśli chcesz szybko i poprawnie przygotować Wniosek o urlop
przejdź do formularza »

 

Zasadniczo pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Nie dotyczy to jednak pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii. W tych przypadkach bowiem pracownikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku. Pamiętajmy jednocześnie, że pracownik nie może skutecznie zrzec się prawa do odpoczynku zagwarantowanego mu przepisami KP. Zachodzi bowiem bliska analogia między prawem do odpoczynku i prawem do urlopu, którego pracownik nie może się zrzec. Obie instytucje służą ochronie zdrowia pracownika i jego bezpieczeństwa. Jednocześnie, jeżeli pracodawca nie zapewni pracownikowi dobowego lub tygodniowego odpoczynku od pracy, podwładny może żądać zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. W razie nieudzielenia odpowiednich okresów odpoczynku pracownik może zatem dochodzić odszkodowania lub zadośćuczynienia na zasadach ogólnych. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 r. (sygn. akt II PK 110/09), niewątpliwie nieudzielenie przez pracodawcę przewidzianych prawem okresów odpoczynku stanowi naruszenie jego obowiązków ze stosunku pracy. W grę wchodzi niewykonanie zobowiązania przez wierzyciela (art. 471 KC). Mając na względzie okoliczność, że uregulowane w dyrektywach i transponowane do Kodeksu pracy okresy odpoczynku służą regeneracji sił pracownika w okresach dobowych i tygodniowych należy uznać, że upływ czasu czyni wykonanie świadczenia polegającego na udzieleniu czasu wolnego niemożliwym. Owa niemożliwość ma przy tym charakter obiektywny. Jednocześnie nie dochodzi jednak do wygaśnięcia zobowiązania na podstawie art. 475 § 1 KC, gdyż dłużnik - pracodawca ponosi odpowiedzialność na nieudzielanie czasu wolnego w przewidzianych prawem terminach.

 

Zgodnie z treścią art. 133 i 134 KP, pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego. Jeśli jednak chodzi o pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, a także w przypadkach konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii oraz w przypadku zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmianę, zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy, tygodniowy nieprzerwany odpoczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny.

 

Zasadniczo odpoczynek powinien przypadać w niedzielę. Niedziela obejmuje 24 kolejne godziny, poczynając od godziny 6.00 w tym dniu, chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina. Z drugiej strony w przypadkach dozwolonej pracy w niedzielę odpoczynek może przypadać w innym dniu niż niedziela.

 

Na zakończenie warto także pamiętać, że jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co najmniej 6 godzin, pracownik ma prawo do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut, wliczanej do czasu pracy.

Autor/Źródło: Rafał Rodzeń



Szukasz porady prawnej?
Prześlij swoje pytanie do doświadczonych prawników:
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
  • Google+
® 2008 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.