Jesteś tutaj:
Prawo cywilne
02.11.2011 - Autor zewnętrzny
Kliknij, aby ocenić:
 
5/4
Uwaga! Publikacja archiwalna
Oznacza to, że od czasu jej opublikowania pojawiły się zmiany aktów prawnych, mogące wpływać na aktualność poniższej treści. SerwisPrawa.pl nie aktualizuje automatycznie wszystkich publikowanych tekstów zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi.
Jeżeli interesuje Cię uaktualnienie poniższego tekstu pod kątem obowiązującego stanu prawnego - kliknij w link (funkcja dostępna tylko dla zarejestrowanych Użytkowników).

Leasing konsumencki jako alternatywa dla kredytu konsumenckiego

 

Podczas korzystania z rzeczy na podstawie umowy leasingu konsumenckiego korzystający nie nabywa własności przedmiotu leasingu. Strony umowy mają jednak pełną swobodę w ustaleniu czy własność przedmiotu leasingu przejdzie za zapłatą określonej ceny na korzystającego w momencie wygaśnięcia tej umowy, pozostanie przy finansującym lub też korzystający będzie miał prawo wyboru czy zakupić rzecz po okresie leasingu (opcja wykupu). Istnieje także możliwość ustalenia, że własność przedmiotu leasingu przejdzie na korzystającego z momentem zapłaty ostatniej raty leasingowej, bez konieczności uiszczania dodatkowo ceny wykupu.

 

 

Z tej perspektywy, firmy leasingowe mogą oferować konsumentom następujące rodzaje produktów, przy czym ich wybór uzależniony będzie przede wszystkim od preferencji samego konsumenta:

  1. umowy leasingu, na podstawie których z chwilą zapłaty ostatniej raty leasingowej prawo własności przedmiotu umowy przeniesione zostanie na konsumenta – oznacza to, iż przejście własności na konsumenta nastąpi automatycznie, z chwilą zapłaty ostatniej raty. W takim przypadku w trakcie trwania umowy konsument spłaci w ratach całkowitą wartość początkową przedmiotu umowy (tj. kwotę, którą finansujący wydał w celu nabycia tego przedmiotu). W praktyce, umowa ta przyjmuje najczęściej formę leasingu finansowego na gruncie przepisów podatkowych.
  2. umowy leasingu, zgodnie z którymi po zapłaceniu ostatniej raty, korzystający jest zobowiązany do nabycia przedmiotu umowy za określoną w umowie kwotę (a finansujący jest uprawniony by żądać nabycia przedmiotu leasingu przez konsumenta). W tym przypadku, łączna kwota rat leasingowych oraz kwota ceny wykupu przewidziana w umowie, przekraczać będą wartość początkową przedmiotu umowy. Również ta umowa zakładać będzie przejście prawa własności na konsumenta, co będzie jednak wymagało dokonania odrębnej czynności – sprzedaży. Cena, po której korzystający będzie zobowiązany nabyć przedmiot umowy będzie, zapewne, odbiegała istotnie od wartości rynkowej podobnych rzeczy. Podobnie jak w przypadku umowy wskazanej w pkt (1) powyżej, umowa ta dość często przyjmuje formę leasingu finansowego dla celów podatkowych.
  3. umowy leasingu przewidujące uprawnienie korzystającego do nabycia przedmiotu umowy po określonej w umowie cenie i po zakończeniu okresu trwania umowy leasingu – w tym przypadku korzystający samodzielnie decyduje o tym czy nabędzie przedmiot umowy za z góry określoną w umowie kwotę. Łączna kwota rat leasingowych oraz kwota ceny wykupu przewidziana w umowie, przekraczać będą wartość początkową przedmiotu umowy. Umowa ta będzie uprawniać konsumenta do nabycia przedmiotu umowy po zakończeniu podstawowego okresu jej trwania, przy czym cena może w tym przypadku kształtować się na bardzo różnym poziomie. Co do zasady, cena ta może odbiegać od wartości rynkowej, jednak jej poziom będzie uzależniony od okresu trwania umowy, przyjętego poziomu opłat wstępnych rat leasingowych oraz preferencji samego konsumenta. Jeśli konsument zdecyduje się nabyć przedmiot umowy, będzie to wymagało dokonania odrębnej czynności – sprzedaży. W odróżnieniu od poprzednich umów, umowa ta przyjmuje najczęściej formę leasingu operacyjnego dla celów podatkowych.
  4. umowy, które nie przewidują możliwości nabycia przedmiotu umowy przez konsumenta po zakończeniu jej trwania (tj. nie występuje w tym przypadku tzw. opcja nabycia). Co do zasady, w przypadku takiej umowy, strony ustalą, iż z chwilą jej rozwiązania, przedmiot umowy zostanie zwrócony na rzecz finansującego. Umowy takie, pomimo iż mogą znaleźć się w ofercie firm leasingowych, nie stanowią w ogóle umów najmu, ani na gruncie przepisów prawa cywilnego, ani podatkowego. W ich przypadku bowiem nie dochodzi do spłaty wartości początkowej przedmiotu umowy w okresie trwania umowy. Dlatego też, należy pamiętać, iż w odniesieniu do takich umów zastosowanie znajdą przepisy prawa cywilnego i podatkowego właściwe dla najmu.

W świetle przepisów ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim, która wejdzie w życie w dniu 18 grudnia 2011 roku, a także Dyrektywy 48/2008 WE dana umowa leasingu konsumenckiego nie będzie kwalifikowana jako umowa o kredyt konsumencki pod warunkiem, że ani ta umowa, ani jakakolwiek odrębna umowa, nie przewidują obowiązku nabycia przedmiotu leasingu przez konsumenta na żądanie wyrażone jednostronnie przez kredytodawcę (finansującego).

 

Autor/Źródło: Autor zewnętrzny



Szukasz porady prawnej?
Prześlij swoje pytanie do doświadczonych prawników:
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
  • Google+
® 2008 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.