Czy w Walentynki można obejść się bez muzyki?

Muzyka jest efektem czyjejś pracy. Aby mogła do nas trafić, ktoś musiał ją najpierw skomponować, zagrać lub zaśpiewać, a w końcu nagrać i udostępnić. Od studia nagraniowego do sklepu muzycznego, czy stacji radiowej wiedzie długa droga, które wiąże się z pracą kompozytorów, wykonawców i producentów. Każda z tych grup ma prawo do wynagrodzenia za przygotowanie i dostarczenie do odbiorców gotowego produktu, jakim jest utwór muzyczny. Według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r., chroniącej prawa twórców, wykonawców i producentów, podmioty gospodarcze mają obowiązek odprowadzania opłat za publiczne odtwarzanie muzycznych nagrań audio i video do wskazanych Organizacji Zbiorowego Zarządzania. Należą do nich: Związek Producentów Audio-Video (ZPAV), reprezentujący prawa producentów, Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS), chroniący prawa autorów oraz stowarzyszenia STOART i SAWP, dbające o interesy samych artystów.

 

Bardzo ryzykowne jest często spotykane stwierdzenie właścicieli lokali, że muzyka nie ma żadnego wpływu na ich działalność. W przeważającej większości restauracji i klubów jest ważnym elementem budującym klimat. „Milczący” lokal z pewnością nie przyciągnie zbyt wielu gości. Muzyka ma ogromny wpływ na działalność takich lokali i według prawa właściciele, chcący wykorzystywać ją  w swojej działalności, są zobowiązani uiszczania stosownych opłat” – mówi Bogusław Pluta, Dyrektor w Związku Producentów Audio-Video.

 

Do uiszczania opłat za odtwarzanie muzyki w miejscach publicznych zobligowani są nie tylko właściciele restauracji, pubów czy dyskotek ale także wszyscy przedsiębiorcy, którzy korzystają
z muzyki w celach komercyjnych: właściciele hoteli, klubów fitness, czy organizatorzy widowisk sportowych.

 

Więcej informacji znaleźć można na stronie internetowej ZPAV pod adresem: http://www.zpav.pl 

 

****

Związek Producentów Audio-Video jest stowarzyszeniem producentów fonogramów i wideogramów. ZPAV powstał w 1991 roku z inicjatywy osób z branży muzycznej, przede wszystkim w celu reprezentowania interesów legalnych producentów w obliczu piractwa fonograficznego, które na początku lat 90-tych sięgało 95%. ZPAV posiadając zezwolenie Ministerstwa Kultury oraz Dziedzictwa Narodowego chroni praktycznie wszystkich producentów nagrań funkcjonujących na polskim rynku.