Jesteś tutaj:
Postępowanie karne
09.10.2014 - Rafał Rodzeń
Kliknij, aby ocenić:
 
5/4

Zakaz zbliżania

Sądowy zakaz zbliżania jest orzekany przede wszystkim w przypadku przestępstw o charakterze seksualnym oraz przy nękaniu. Oczywiście może on być ustalony na pewien z góry określony czas, a w niektórych przypadkach nawet dożywotnio. O tym na jaką odległość skazany nie powinien zbliżać się do swojej ofiary każdorazowo ustala sąd prowadzący sprawę.

Zakaz zbliżania się nie jest karą

 

Wiele osób sądzi, że zakaz zbliżania jest karą podobną do grzywny, czy pozbawienia wolności. Tak jednak nie jest, ponieważ należy on do środków karnych, a więc orzekanych obok kar wymienionych w Kodeksie karnym. Zakaz zbliżania się do określonych osób został wprowadzony do polskiego systemu prawnego 1 sierpnia 2010 r. Zgodnie z treścią art. 41a kodeksu karnego, sąd może orzec obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób, zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu lub nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym w razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego lub inne przestępstwo przeciwko wolności oraz w razie skazania za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy, w tym przemocy przeciwko osobie najbliższej. Obowiązek lub zakaz może być połączony z obowiązkiem zgłaszania się do Policji lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu. Sąd orzeka obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób, zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu lub nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym w razie skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego. Obowiązek lub zakaz może być połączony z obowiązkiem zgłaszania się do Policji lub innego wyznaczonego organu w określonych odstępach czasu. Sąd może orzec obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu na zawsze w razie ponownego skazania sprawcy na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego. 

 

 

Czas na jaki orzekany jest zakaz

 

W rzeczywistości sądy mają pewną swobodę w zakresie orzekania czasu trwania zakazu zbliżania się do określonych osób, choć należy zaznaczyć że istnieją przy tym pewne wytyczne. Omawiany zakaz orzeka się na okres od jednego roku do 15 lat lub na zawsze. Orzeczenie zakazu na zawsze jest wyłącznie fakultatywne. Sąd może je orzec w przypadku swego rodzaju recydywy ogólnej sprawcy, który był już skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania za popełnienie przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego i ponownie za popełnienie takiego przestępstwa został skazany na taką karę. 

 

Ważna odległość

 

Orzekając zakaz zbliżania się do określonych osób, sąd wskazuje odległość od osób chronionych, którą skazany obowiązany jest zachować. Niestety polski ustawodawca zapomniał określić jaka jest minimalna odległość dotycząca zakazu zbliżania się do określonych osób, każdorazowo zatem ustalenie w tym zakresie należeć będzie do właściwego w sprawie sądu. Zakaz orzekany jest na okres od 1 roku do 15 lat lub na zawsze, przy czym sąd nie jest w żaden sposób zobowiązany do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Warto pamiętać, że główną przesłanką do orzeczenia zakazu jest uprzednie skazanie danej osoby za przestępstwo przeciwko pokrzywdzonemu.

 

Problemem związanym z instytucją zakazu zbliżania się może być kwestia wyegzekwowania tego obowiązku w sytuacji, gdy skazany zamieszkuje razem z osobą, którą zakaz ma tak naprawdę chronić.

 

Podstawa prawna:

[art. 41a k.k. (Dz.U. z 1997 r. Nr 88 poz. 553)]

Autor/Źródło: Rafał Rodzeń



Szukasz porady prawnej?
Prześlij swoje pytanie do doświadczonych prawników:
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
  • Google+
® 2008 - 2019 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.