Jesteś tutaj:
Prawo
21.03.2012 - Andżelika Banowicz
Kliknij, aby ocenić:
 
5/5

Upadłość konsumencka

Upadłość konsumencką może ogłosić tylko osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej, po spełnieniu ściśle określonych warunków. Instytucję tę regulują przepisy art. 4911-49112 Ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009r., Nr 175, poz. 1361 ze zm.).

Warunki upadłości konsumenckiej

Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć jedynie dłużnik. Takiego prawa nie ma więc wierzyciel. Sądem właściwym do złożenia wniosku jest sąd rejonowy miejsca zamieszkania dłużnika. Aby konsument mógł wszcząć postępowanie upadłościowe musi być niewypłacalny a jego niewypłacalność musi powstać na skutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności. Niewypłacalność oznacza, że dłużnik np. nie płaci wymagalnych rat, nie płaci rachunków za prąd, gaz czy mieszkanie itp. Ponadto ta niewypłacalność nie może nastąpić z jego winy a jedynie z przyczyn od niego niezależnych, np. z powodu długotrwałej choroby, wypadku, czy też niezawinionej utraty pracy. Upadłości nie może też ogłosić osoba, która zaciągnęła zobowiązanie, będąc już niewypłacalną, np. wzięła kolejną pożyczkę w sytuacji, gdy kiedy zalega z płatnościami rat za  poprzednią pożyczkę albo do rozwiązania stosunku pracy doszło z przyczyn leżących po jej stronie lub za jej zgodą. Takie sytuacje skutkują oddaleniem przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości także w przypadku, gdy w stosunku do dłużnika w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości:

  • prowadzono postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań albo w którym zawarto układ, lub
  • prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym nie zaspokojono wszystkich wierzycieli, a dłużnik po zakończeniu lub umorzeniu postępowania zobowiązań swych nie wykonał, lub
  • prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów tytułu niniejszego, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek wszystkich wierzycieli, lub
  • czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien wskazywać okoliczności, które spowodowały niewypłacalność. Oczywiście muszą być one w miarę możliwości udokumentowane. Dłużnik musi ponadto przedstawić aktualny wykaz majątku z wyceną jego składników. Ma to szczególne znaczenie ze względu na to, że jeżeli upadły nie wskaże i nie wyda syndykowi całego swojego majątku albo niezbędnych dokumentów lub w inny sposób nie wykona ciążących na nim obowiązków, sąd umorzy postępowanie upadłościowe. Obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości dokonuje się przez ogłoszenie w budynku sądowym oraz zamieszczenie w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu krajowym. Sąd zwraca się również do Naczelnika Urzędu Skarbowego z zapytaniem czy dłużnik w ciągu ostatnich pięciu lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości zgłaszał fakt dokonania czynności prawnych podlegających opodatkowaniu oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym, czy dłużnik jest wspólnikiem spółek handlowych. Sędzia-komisarz może zezwolić, żeby likwidację masy upadłości prowadził upadły pod nadzorem syndyka.


Masa upadłości

Do masy upadłościowej wchodzi cały majątek dłużnika, który może zostać spieniężony i to zarówno rzeczy ruchome, jak i nieruchomości. W skład masy upadłościowej wchodzi również majątek wspólny małżonków ale z chwilą ogłoszenia upadłości jednego z małżonków ustaje z mocy prawa wspólność ustawowa pomiędzy małżonkami. W przypadku, gdy sąd uzna wniosek o upadłość za zasadny następuje podział masy upadłościowej. Wątpliwości co do tego, które z przedmiotów należących do upadłego wchodzą w skład masy upadłości, rozstrzyga sędzia-komisarz na wniosek syndyka lub upadłego. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie. Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny, w którym zamieszkuje upadły, z sumy uzyskanej z jego sprzedaży wydziela się upadłemu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego za okres dwunastu miesięcy. Kwotę tę na wniosek syndyka, określa sędzia-komisarz, biorąc pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających z upadłym we wspólnym gospodarstwie domowym. Na to postanowienie również przysługuje zażalenie. Sędzia-komisarz może przyznać upadłemu zaliczkę na poczet tej kwoty.

Autor/Źródło: Andżelika Banowicz



1 2 DALEJ
Szukasz porady prawnej?
Prześlij swoje pytanie do doświadczonych prawników:
Wasze komentarze
Nasi partnerzy
  • InTENSO - outsourcing IT, leasing pracowniczy
  • Jakość obsługi
  • Biuro Informatyki Stosowanej FORMAT
  • Competitive Skills - Szkolenia biznesowe, rekrutacja i headhunting, doradztwo
  • Kaspersky
  • elsa
  • CBIT.pl
  • Enterprise-Gamification
  • Lazarski
  • Secret Client - tajemniczy klient, tajny klient, mystery shopping
  • Atlassian
Zobacz także
  • Kanały RSS
  • Facebook
  • Google+
® 2008 - 2020 SerwisPrawa.pl sp. z o.o. Korzystanie z portalu oznacza akceptacją regulaminu.